Cuma sabahı likemind(ist) sırasında tanışmayı çok istediğim 2 kişi ile tanıştım. Cihan ve eşi Sevie (y yok). RnC’ye hep beraber gitmek konusunda onlarla da anlaştık. Ardından Tunahan ve Harun’un geleceğini de öğrendim ve bir anda ekip 9 kişi oldu.

Cuma akşamı RnC’ye gitmek için Mecidiyeköy’de yolculuğumuza başladık. Orta şeker bir trafiğin ardından İstanbulPark’a ulaşabildik.

Şimdi sıra gün ve gün neler olduğu, neler yaptığımız ve RnC izlenimlerim var.

Birinci Gün – 17 Temmuz Cuma

Arabamızı yaklaşık 1 km ötedeki otoparka parkettikten sonra çantalarımızla birlikte giriş kapısına (C) gittik. Kapıda didik didik arandık. Çantalarımıza bakıldı. Pet şişelerimiz dahil olmak üzere içeri bir çok şey sokulmadı.( Güvenlik önlemiymiş. İleride buna değineceğim.) Kapıda ki aramadan sonra bilekliklerimiz takıldı ve asker gibi sıralandırıldık. Eşyalarımızı tek sıra haline soktular ve güzel bir K9 tarafından tüm eşyalarımız koklandı. (Bu da güvenlikmiş. İçeriye uyuşturucu falan sokulmasın diye. Bunda ki eksikliğe de değineceğim)

Minibüs ile kamp alanına götürüldükten sonra, Tunahan ve Harun’un bizim için tuttuğu kamp alanı C’ye gittik. Benim çadır aksiliklerim burada da bitmedi (Aras Kargo’nun yaptığı terbiyesizliği anlatacağım sonraki yazıda). CarrefourSA’dan aldığım sıfır cadırda kırık çıkınca benim sinirlerim iyice alt üst oldu. Yardımımıza gelen izci arkadaşlar (Can Deniz gümüş ve Gizem Lalli) yaklaşık 1 saat kadar uğraştılar ama ben niyeti bozdum ve Özge’yle yeni bir çadır aldık. Yeni çadırı sağolsun ben uğraşmıyayım diye Cihan kurdu. Çok da güzel olduk, pek de rahat oldu.

Ardından festival alanını gezmeye gittik. Neler var neler yok ne nerede gibi. Cuma akşamı yorgun kampçılarla beraber festival alanını iyice öğrenip geri çadırlarımıza döndük.

İkinci Gün – 18 Temmuz Cumartesi

Nilayla beraber erkenden uyandık ve acıktığımız için festival alanına gitmek üzere yola çıktık. Fakat bir de ne görelim. Kamp alanından çıkartmıyorlar. İnsanlar baya sinirlendi. Birinin güvenliğe “ Bak bilader, dövesim geliyor birilerini” dediğini duydum ve fotoğraf çektim. [burada]. Sonra gelen ben x 2 durumundaki bir adam iyice ortalığı karıştırdı ve kapılar açıldı .

Festival alanında ne isterseniz var. Sigara içen kişiler için  problem PallMall marka sigara satmalarıydı. Ayrıca bira, şarap ve votkadan başka alkol yoktu.

Kahvaltılarımızı ettikten sonra biraz dolaştık ve festival alanının en rahat yeri olan Vodafone Live! alanına demir attık. Serinlendirme sistemler, çalan gruplar, oyunları ile konser dışı vakit geçirmek için çok uygun bir yerdi Vodafone Live! alanı.

Vodafone Live! alanın da yarışmalara katıldık. Nitekim iPhone kazanamadık. O yüzden onu anlatmıyorum

Beğendiğimiz sanatçıları konserlerini izlemek için ana konser alanı, coca cola zero alanı arasında mekik dokuyor, bir yandan sıcağın altında kızarıyorduk. Fakat ne içtiğimiz su,kola sıcak ne de yediğimiz yemekler soğuk değildi. Hizmet gerçekten güzeldi. Hizmet konusunda gözümde sınıfta kalan tek yer vardı. O’da Garanti Bankası kasaları.

Garanti Bankası kasalarından edindiğindiğiniz Bonus Rock kartlarına para dolduruyorsunuz. Bonus Rock kartları sayesinde tüm festival boyunca yemek, içecek gibi ihtiyaçlarınızı karşılayabiliyorsunuz. Çünkü içeride nakit veya kredi kartı geçmiyor. En çok kuyruk her zaman Garanti Bankası Kasalarındaydı. Çünkü her kasada maksimum 1 bilemediniz 2 kişi aktif oluyordu. Bu da kuyruğu daha da çileden çıkartıyordu.

Etrafta devamlı güvenlik görevlilerini görmek içimi rahatlattı. Ayrıca içen, uçan neredeyse manyaklar yoktu ortada. Çadırlarımız da kilit olmamasına rağmen güvende olduklarını hissediyorduk. Nitekim problem de çıkmadı. Bu konuda gayet başarılılardı.

Üçüncü Gün – 19 Temmuz Pazar

2. gün yaşadığımız problemi pazar günü yaşamadık. Gönül rahatlığıyla çıkıp sabahın köründe festival alanında kahvaltımızı edebildik. Kamp alanı, festival alanı arasında mekik dokurken can sıkıcı tek şey her seferinde güvenlik kontrolünden geçmek. Bilekliklerinizi gösterin diyen adam eğilmesin diye bizim kollarımızı kaldırarak gözüne sokmamız sinir bozucu bir durumdu.

Bu gününün hepimiz için çok güzel bir anlamı vardı. 14 yıl sonra Cartel’in tekrar canlı performans sergileyecek olması şahane bir duyguydu. Manga vs Cartel adı altında sahneye çıktılar. 14 yıl boyunca performanslarını hiç kaybetmemişler. Çok özlemişim. Çok güzel oldu. En iyi sahne performanslarından biriydi RnC’nin. Fakat en kalabalık olduğuna eminim. En baba rockerlar bile orada “Hani bana para” diyordu .

Yediğimiz içtiğimiz bizim olsun diye böyle kısadan yazdım. Şimdi maddeler halinda Rock’n Coke notlarım.

• Yemek ve içecek sistemleri çok güzel.
• Güvenlik ve organizasyon görevlilerinin sayısının çok olması gayet başarılı.
• MobilWC ler dışında ki sabit WC ler ve duşlar gayet temiz ve kullanışlı.
• Konser alanlarının sesleri birbirine karışmıyor. Ses sistemleri çok başarılı.
• Güvenlik başarılı ama eksikleri var.
• En iyi sahne performansı Manga vs Cartel ve Hayko’daydı.
• En yüksek ses Prodigy’deydi. (Nitekim çadırda bile bassları hissettik)
• Çatalı gözüken tek şarkıcı Duman’ın solisti Kaan’dı.
• En sıcak kanlı grup Duman
• Katılımcıların arasında gezen 3 ünlü. Koray Candemir, Fuat, Ogün Sanlısoy
• En aktif alan, Vodafone Live! ve Mavi Jeans
• En güzel yemek Wonderland.

Güvenliği çok sıkı tutan Coca Cola’nın güvenlik hataları.

1. Kamp alanında kesici olarak kullanılmasın diye herşey bardakta verilirken, kamp alanında Adrenalin firması çakı satıyordu.
2. Kamp alanında yemek satmayıp sadece içecek onuda karton kutuda satan güvenlik, bir kibritle ve rüzgar yardımıyla tüm kamp alanını kül edebileceğimizi farketmiyordu.
3. Giriş çıkışlarda bileklik kontrolü yapan kişiler kapının önünde karaborsacıların bileklikleri bedavadan topladığını bilmiyordu.
4. -18 kişilere gamalı takılan bilekliker hiç bir işe yaramadı. Çünkü –18 bir çok kişi dilediği gibi alkol, sigara satın alabildi.
5. K9 tarafından sadece eşyalarımız koklandı. İçeri sokulmak istense kıyafetler sayesinde herşeyi sokulabilirdi.

Twitter üzerinden canlı yayın yaptım. O kayıtlara www.twitter.com/rmncr adresinden ulaşabilirsiniz.

Albümün Tamamını Görüntüle

Yolda Devletşah (devletsah.com, yemek.name) bize genel bazı konulardan, bilmemiz gerekenlerden, nasıl neleri yapacağımızdan bahsetti. Uzun yolculuğun ardından (ya bu arada yol çok da uzun değil şöför yavaştı baya) İstanbul Park Rock’n Coke a geldik.

Koskocaman bir alan içerisinde arı gibi çalışan kişiler durmuyorlar herşeyi yetiştirmeye çalışıyorlar. Bir çok firmanın yerleri hazırlanmış geriye sadece yemek kısımları ve bazı detaylar kalmış. Ana konser alanı gerçekten de görkemli, ayrıca daha tam bitmemiş Coca Cola Zero Konser Alanı’nda bizleri süpriz bekliyormuş. Şahane olacakmış.

Bu arada havanın kapalı olmasından dolayı ve iPhone’un kamerasının kötülüğünden dolayı birbirinden iğrenç 4 adet fotoğraf çektim.

Bu sene ki Rock’n Coke’a gelen gruplar ve kişilerde gayet başarılı. Heyecanlı bir hafta sonu olacağa benziyor.